zondag 25 oktober 2015

24 oktober 2015 : Bavinchove (21 km)

Bavinchove-Zuytpeene-Zermezeele-Hardifort-Cassel

De wandeling had ik op mijn GPS opgeladen van de site www.randogps.net. De wagen parkeerden we bij het vertrekpunt aan het kerkje van Bavinchove, een dorpje gelegen op een boogscheut van Cassel.
Er is een Bar-Tabac (Le Ch'ti faitout) en een Estaminet Flamand : In den Goedendag. Er zijn dus voldoende mogelijkheden om iets te eten of te drinken voor of na de wandeling.
Tijdens de tocht door het glooiende landschap passeerden we enkele pittoreske dorpjes waar de tijd leek te hebben stilgestaan : Zermezeele en Hardifort. In Hardifort hielden we een korte pauze in het randocafé "A la Couronne" ( op zijn vlaams : "Herberge In de Krone"). Mireille, de waardin, sprak ons aan in het West-Vlaamse dialect en vertelde ons dat ze afkomstig was van Westouter. Vanuit Hardifort stapten we daarna naar Cassel en volgden een poosje het traject van de GR128 (Wissant-Aken). We beklommen de Casselberg, het hoogste punt van de Westhoek, tot helemaal boven bij de Casteel Meulen en het standbeeld van maarschalk Foch. Hier heeft men een grandioos uitzicht over het lager gelegen Frans-Vlaanderen. Daarna daalden we af tot op het marktplein en via de Porte d'Aire kwamen we bij la Rue des Remparts, overblijfselen van vroegere vestingsmuren. We daalden verder af tot bij het station van Cassel, dat eigenlijk op het grondgebied van Bavinchove ligt en bereikten uiteindelijk opnieuw het startpunt.
Na afloop dronken we nog een frisse pint in "Le Ch'ti faitout".  Op de terugweg stopten we nog in La Ferme des Templiers (www.ferme-des-templiers.com) in Oxelaëre. In de winkel bij de hoeve kan men een lekkere kaas van de streek kopen : Le Boulet de Cassel.
Het "Estaminet de l'Ancienne Maison Commune" in Hondeghem was onze laatste halte.


Mijn fotoverslag : Bavinckhove 24 oktober 2015
Mijn verslag : Bavinchove 24 oktober 2015













zaterdag 10 oktober 2015

10 oktober 2015: Cappy (20 km)

Wandelen in de vallei van de Haute-Somme en le Pays du Coquelicot.


Zaterdag richtte de wandelclub "Les Marcheurs Péronnais" voor de 3e keer de tocht in van Albert naar Péronne over een afstand van 37 km. Deze twee steden liggen in het departement Somme van de regio Picardie. De startplaats was voorzien op het ruime marktplein voor het stadhuis. We arriveerden ruim op tijd en er waren nog geen wandelaars present. Veel deelnemers verwachtten we niet want het jaar voordien hadden amper 39 wandelaars de tocht gestapt. Ik had een vermoeden dat er in groep zou worden gewandeld en het parkoers niet uitgepijld zou zijn. Wat later werd dit voorgevoel bevestigd. Daarenboven was de aankomst in Péronne pas voorzien vanaf 17h en moesten we daarna nog terug in Albert geraken. We hadden evenwel gezorgd voor alternatieven in de streek. We overlegden even bij een espresso in een plaatselijke Bar-Tabac en besloten om naar Cappy, een 10-tal kilometer verderop te rijden. Vanuit het plaatsje aan de oevers van de Somme is een plaatselijk circuit uitgepijld.
De wagen parkeerden we bij de ophaalbrug aan het kanaal langs de Somme en we merkten op dat er 2 uitgepijlde wandelingen vertrokken. Het "circuit Les Royards" zouden we eerst bewandelen en daarna het "circuit Les Malaquettes". We vertrouwden op de bepijling want we hadden geen kaart van het parkoers en ook de GPS-track was niet op mijn Garmin opgeladen. Het was mistig en in het begin liepen we al meteen verloren. We keerden op onze stappen terug en na een tijdje merkten we opnieuw de aanduidingen van de tocht. We wandelden door het glooiende landschap en over heel wat veldwegen en graspaden, waardoor onze wandelschoenen doornat werden. Het was alleen jammer dat door de lichte mist het uitzicht over de streek niet optimaal was. Op het einde van de wandeling hadden we een mooi panorama over de vallei van de Somme.
Daarna stapten we het andere circuit. We klommen vanuit Cappy uit de vallei en kwamen in Eclusier hoog boven de Somme. We daalden af tot bij het kanaal (Canal de la Somme) en wandelden langs de oever terug naar Cappy.
Na de tocht aten we nog iets in een klein restaurant in het wat verder gelegen Curlu en hielden op de terugweg nog halt bij Delville Wood South African National Memorial (www.delvillewood.com)in Longueval, ten zuiden van Bapaume.
De streek is gemakkelijk te bereiken vanuit België via de A1 autosnelweg naar Parijs en we maakten meteen plannen om de regio in de toekomst verder te ontdekken.

Le Pays du Coquelicot : www.paysducoquelicot.com




Mijn verslag : Cappy 10 oktober 2015